×

درباره میز امام زمان، مصلح کل

فراگیری صلح رؤیایی‌ترین آمال و برترین آرزوی بشر، در گرو وجود «مصلح کل». مصلح کلی که شاخص آن لبالب ساختن زمین از عدالت است. آیا مقدس‌ترین آمال و برترین آرزوی بشر پشتوانه‌ای دارد؟!
×

آرزوی رخصت...!


یا علی! ای آقای من!
ای نور خدایی در دل تاریکی‌ها!
ای ستون دین!


تو را سپاس می‌گویم که در سایه لطفت قدمی برداشتم.


تو، تویی!
و من، کمتر از مورچه در بارگاه سلیمان!
تو را از پیش‌کش کاری چنین اندک برتر می‌دانم؛
اما آرزومندم رخصت دهی تا کار ناچیزم را به نام تو زینت بخشم.
اگر چنین گردد متواضعانه بسی شادمان و مفتخرم.
شاید خدای از تقصیراتم بگذرد و آن را خالص بپذیرد.


تو پدر یتیمان و همسر بیوه زنان و حامی بی‌کسانی!
و من یتیمی غریب!
و خوب می‌دانی غم سنگین یتیم را، آن هم یتیمی غریب.
تو بر من منت گذاری اگر به افتخار این هدیه رخصت فرمایی،
و من سر به آسمان سایم اگر قبولت افتد.


آقای من ای علی فدایت گردم.


*****


مولای ياعلی!
يا نور الله فی ظلمات الارض!
يا عمود الدين!


أشکرک علی اتمام عملی هذا فی ظلک.


أنت أنت؛
و أنا أقل من النمل الی سليمان؛
فأُجِلّک من هديتی إليک؛
لکن أرجوک أن تأذن لی فی تزيين عملی هذا الحقير القلیل،
بوضع اسمک المقدس عليه،
سرورا و فخرا مع التواضع؛
لعل الله يتجاوز عن­تقصيری ويقبله خالصا


إنک زوج الارامل و ابو اليتامی و کافل الايتام،
و أنا يتيم غريب،
و أنت أعلم بشدة هموم اليتيم خاصةً إذا کان غريبا؛
فامنن علی بهذا الفخر!


مولای ياعلی روحی فداک!

×

جستجوی پیشرفته

جستجو در میزهای
دامنه جستجو


×

ارتباط با ما

info@aashtee.org :پست الکترونیک ما
rss
بسم الله الرحمن الرحیم
دوشنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۴
۸ شوال ۱۴۴۶
ابزار
  • نمایش دو ستون
  • نمایش درختواره
  • نمایش متن مقاله
  • بستن متن‌ها
درختواره

ترک ما كرده‌ای ای ساكن در صحراها

  • نویسنده:محسن
    • تاریخ انتشار:۱۴۰۰/۰۵/۲۲-۱۱:۴۴:۳۵
    • تاریخ اصلاح:
    • کد مطلب:23960
  • بستن متن‌ها
  • اختصاصات این مطلب
  • نظر شما
  • (0) نظر برای این موضوع
  • بازدید: 1644

ترک ما كرده‌ای ای ساكن در صحراها

بی تو آرام نگيرند دل درياها

مهر هر كس به دل ما ننشسته بی تو

مهربان دلم، آقای همه آقاها

صبح فردا كه رسد حضرت موعود بيا

گر چه ما خير نديديم از اين فرداها

بی تو تكليف همه مبهم و نامعلوم است

بده پايان به تمام اگر و امّاها

تو بيايی چه كنم؟ گر تو نيايی چه كنم؟

دفتر خاطره‌ها پر شد از اين انشاها

جان ما را وسط روضه ارباب بگير

كه به جز اين نبود آرزويی با ماها

نيمه‌ی اين دهه هم رفت از اين می‌ترسم

باز از دست رود فرصت عاشوراها

شب پنجم شب اشک است به احوال يتيم

شب گريه شب غربت شب بی باباها

آمد از خيمه كه لبيک بگويد به حسين

قتلگه پر شده بود از تب واويلاها

آخرين لحظه خودش را بغل شاه رساند

می‌رسيد از همه سو ناله‌ی يا زهراها

منبع: کانال شعر مذهبی رضیع الحسین رضا تاجیک

  • نظر خوانندگان
تا کنون نظر قابل انتشاری ثبت نشده است
  • نظر شما