×

درباره میز من طلبه هستم

مسیر «هویت‌یابی» از انسان شناسی آغاز و سپس به سرمنزل عقل شناسی، دین شناسی، اسلام شناسی و شیعه شناسی می‌رسد.
ادامه این سیر دقیق علمی، کامل‌ترین هویت، یعنی «هویت طلبگی» را رقم می‌زند.
×

آرزوی رخصت...!


یا علی! ای آقای من!
ای نور خدایی در دل تاریکی‌ها!
ای ستون دین!


تو را سپاس می‌گویم که در سایه لطفت قدمی برداشتم.


تو، تویی!
و من، کمتر از مورچه در بارگاه سلیمان!
تو را از پیش‌کش کاری چنین اندک برتر می‌دانم؛
اما آرزومندم رخصت دهی تا کار ناچیزم را به نام تو زینت بخشم.
اگر چنین گردد متواضعانه بسی شادمان و مفتخرم.
شاید خدای از تقصیراتم بگذرد و آن را خالص بپذیرد.


تو پدر یتیمان و همسر بیوه زنان و حامی بی‌کسانی!
و من یتیمی غریب!
و خوب می‌دانی غم سنگین یتیم را، آن هم یتیمی غریب.
تو بر من منت گذاری اگر به افتخار این هدیه رخصت فرمایی،
و من سر به آسمان سایم اگر قبولت افتد.


آقای من ای علی فدایت گردم.


*****


مولای ياعلی!
يا نور الله فی ظلمات الارض!
يا عمود الدين!


أشکرک علی اتمام عملی هذا فی ظلک.


أنت أنت؛
و أنا أقل من النمل الی سليمان؛
فأُجِلّک من هديتی إليک؛
لکن أرجوک أن تأذن لی فی تزيين عملی هذا الحقير القلیل،
بوضع اسمک المقدس عليه،
سرورا و فخرا مع التواضع؛
لعل الله يتجاوز عن­تقصيری ويقبله خالصا


إنک زوج الارامل و ابو اليتامی و کافل الايتام،
و أنا يتيم غريب،
و أنت أعلم بشدة هموم اليتيم خاصةً إذا کان غريبا؛
فامنن علی بهذا الفخر!


مولای ياعلی روحی فداک!

×

جستجوی پیشرفته

جستجو در میزهای
دامنه جستجو


×

ارتباط با ما

info@aashtee.org :پست الکترونیک ما
rss
بسم الله الرحمن الرحیم
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴
۷ شوال ۱۴۴۶
ابزار
  • نمایش دو ستون
  • نمایش درختواره
  • نمایش متن مقاله
  • بستن متن‌ها
درختواره

الفبای فقه اکبر

  • نویسنده:محسن
    • تاریخ انتشار:۱۳۹۷/۰۹/۱۷-۱۰:۳۵:۱۹
    • تاریخ اصلاح:
    • کد مطلب:22400
  • بستن متن‌ها
  • اختصاصات این مطلب
  • نظر شما
  • (0) نظر برای این موضوع
  • بازدید: 1187

فقه اکبر از موضوعات آنچنان بلندي است که حتي شناخت الفباي آن هم غنيمتي است گرانسنگ اما دشوار. براي کاستن بخشی از دشواري آن نيازمند  طرح مسایلی چند هستیم.

گفته شده است که فقه اصغر، همان دانشي که به معرفت احکام مي‌انجامد؛ از اين رو تصور مي‌شود که فقه اصغر شناخته شده است.

اما عنوان فقه اکبر براي بعضي کاملا ناشناخته است؛ برخي ديگر هم که خود را با آن آشنا مي‌دانند، حرف و حديثهاي فراوان متضادي در رابطه با آن دارند. از این رو سخن گفتن در این باره بسیار دشوار است.

تفکیک علم، عالم و معلوم

  • نویسنده:محسن
    • تاریخ انتشار:۱۳۹۷/۰۹/۱۷-۱۰:۳۵:۳۹
    • تاریخ اصلاح:۱۳۹۷/۰۹/۱۵-۹:۳۲:۳۱
    • کد مطلب:18660
  • بستن متن‌ها
  • اختصاصات این مطلب
  • نظر شما
  • (0) نظر برای این موضوع

آگاهی و دانش نسبت به هر چیزی، ذاتی انسان نیست. چرا که همگی شاهد جهل و نادانی خویش بوده و هستیم و همه دانسته‌های ما سابقه عدم دارند.
بنا بر این دانش ما امری حادث است.
در فرآیند دانستن، اموری نقش دارند.
مهم‌ترین و اصلی‌ترین عنصر دخیل در فرآیند دانستن، عامل و «عنصر شناسا» است. عنصر شناسا همان چیزی است که شناختن را برای ما ممکن می‌سازد…
در ادبیات دینی از این حقیقت روشنگر با تعبیر «نور علم» یاد می‌شود.
اشیائی که در پرتو نور، قابلیت دیدن پیدا می‌کنند، در حقیقت «معلوم» و منوَّر به نور علم هستند، نه خود نور «علم».
تفکیک علم از معلوم، اساسی‌ترین طبقه بندی است…

چند طبقه‌بندی سودمند در علوم

  • نویسنده:محسن
    • تاریخ انتشار:۱۳۹۷/۰۹/۱۷-۱۰:۳۷:۸
    • تاریخ اصلاح:۱۳۹۷/۰۹/۱۷-۱۰:۴۱:۱۱
    • کد مطلب:22401
  • بستن متن‌ها
  • اختصاصات این مطلب
  • نظر شما
  • (0) نظر برای این موضوع

طبقه‌بندی علوم از نیازهای اساسی بشر است و دقت و جامعیت در آن، حرف نخست در هر تحقیقی را می‌زند. البته مهمترین عنصر یک طبقه‌بندی، منطقی است که بر اساس آن، طبقه‌بندی صورت می‌پذیرد. اصل عنوان «علمِ فقه» و «فقاهت» (به معنی عام آن) به روشنی از وجودِ یک طبقه‌بندی در علوم و جایگاه ویژه‌ی فقه در آن، پرده برمی‌دارد. تقسیم فقه نیز، به فقه اصغر و فقه اکبر این امر را بیشتر آشکار می‌کند. نخست باید این طبقه بندی را بشناسیم. در این بخش به چند طبقه‌بندی سودمند اشاره می‌کنیم تا جایگاه فقه در علوم را بشناسیم. تفکیک دانش ادیان و دانش ابدان انسان موجودی دو بُعدی است: بُعد روح و بُعد کالبد روح؛ دو بُعدی بودن انسان، می‌طلبد که ما با دو گروه از دانشها سر و کار داشته باشیم: دانشهای مربوط به روح و دانشهای مربوط به بدن؛ از سوی دیگر هدف اصلی ادیان، نگاه دور اندیشیانه به انسان است؛ یعنی در ادیان در درجه نخست به مسایل اصلی و کلان انسانی پرداخته می‌شود تا مسایل فرعی و خُرد؛ دو امر یاد شده به ما کمک می‌کند تا گام نخست در طبقه‌بندی علوم را برداریم. این مهم در ادبیات دینی این چنین بیان شده است: عَنِ النَّبِی ص الْعِلْمُ عِلْمَانِ عِلْمُ الْأَدْیانِ وَ عِلْمُ الْأَبْدَانِ.[1] ...
  • نظر خوانندگان
تا کنون نظر قابل انتشاری ثبت نشده است
  • نظر شما