×

×

آرزوی رخصت...!


یا علی! ای آقای من!
ای نور خدایی در دل تاریکی‌ها!
ای ستون دین!


تو را سپاس می‌گویم که در سایه لطفت قدمی برداشتم.


تو، تویی!
و من، کمتر از مورچه در بارگاه سلیمان!
تو را از پیش‌کش کاری چنین اندک برتر می‌دانم؛
اما آرزومندم رخصت دهی تا کار ناچیزم را به نام تو زینت بخشم.
اگر چنین گردد متواضعانه بسی شادمان و مفتخرم.
شاید خدای از تقصیراتم بگذرد و آن را خالص بپذیرد.


تو پدر یتیمان و همسر بیوه زنان و حامی بی‌کسانی!
و من یتیمی غریب!
و خوب می‌دانی غم سنگین یتیم را، آن هم یتیمی غریب.
تو بر من منت گذاری اگر به افتخار این هدیه رخصت فرمایی،
و من سر به آسمان سایم اگر قبولت افتد.


آقای من ای علی فدایت گردم.


*****


مولای ياعلی!
يا نور الله فی ظلمات الارض!
يا عمود الدين!


أشکرک علی اتمام عملی هذا فی ظلک.


أنت أنت؛
و أنا أقل من النمل الی سليمان؛
فأُجِلّک من هديتی إليک؛
لکن أرجوک أن تأذن لی فی تزيين عملی هذا الحقير القلیل،
بوضع اسمک المقدس عليه،
سرورا و فخرا مع التواضع؛
لعل الله يتجاوز عن­تقصيری ويقبله خالصا


إنک زوج الارامل و ابو اليتامی و کافل الايتام،
و أنا يتيم غريب،
و أنت أعلم بشدة هموم اليتيم خاصةً إذا کان غريبا؛
فامنن علی بهذا الفخر!


مولای ياعلی روحی فداک!

×

جستجوی پیشرفته

جستجو در میزهای
دامنه جستجو


×

ارتباط با ما

info@aashtee.org :پست الکترونیک ما
rssfacebooktwittertelegramtelegram
بسم الله الرحمن الرحیم
دوشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۱
۱۰ جمادی الاولی ۱۴۴۴
ابزار
  • نمایش دو ستون
  • نمایش درختواره
  • نمایش متن مقاله
  • بستن متن‌ها
درختواره
  • روشهای جالب شیطانی!!!
  • تا حالا جمعیت خیریه‌ی این چنینی دیده‌اید؟!
  • تقیه،حقیقتی ناشناخته
  • جای غبطه خوردن نیست؟!
  • یکی از حکمتهای روضه خوانی
  • پروردگاری هست که بیامرزد!
  • یک دستور خیلی فوق العاده
  • هسته و مغز عمل (الاعمال بالنیات ۱)
  • سودآورترین معامله، پاداش نکرده‌ها (الاعمال بالنیات۲)
  • بهترین معامله، پاداش پیشاپیش (الاعمال بالنیات 3)
  • نیت توانایی آفرین است (الاعمال بالنیات 4)
  • دلت صاف باشه حاجی! (الاعمال بالنیات 5)
  • یک زبان، یک دل، یک معرفت
  • یک بیمه منحصر به فرد برای آینده
  • اسیر خود کرده
  • وقتی فرع بر اصل می‌چربد!
  • بالاترین اجابت!
  • دشمن در تعقیب امام زمان ع
  • خبیث‌ترین خلایق
  • ای کلک! شما هم!
  • حاج آقا رحیم ارباب و نماز به زبان فارسی!
  • شاه کلید توجه امیر
  • چقدر قرآن را دست کم گرفته‌ایم!
  • حقیقت عبادت در کجاست؟ اسلام یا مسیحیت؟
  • مشکل من و تو کجاست؟!
  • نعمتها گریزانند! به هوش!
  • شاه کلید طلایی امام رضا علیه السلام!
  • عرب پرستی ایرانیان یا «کور خودم بینای مردم»
  • تکنولوژی و ادب!
  • تکنولوژی و دیانت!
  • تکنولوژی و فرهنگ اجتماعی!
  • رزق و روزی خطرناک
  • او که دعا می‌کند ریا نمی‌کند
  • روز قهرمانی عمر!!!
  • به دیدن امام زمان نخواهم رفت اگر…!
  • اگر حق با علی است…
  • تفاوت انسانها در دریای تفکر
  • معرفت سنج
  • قصاص، عدالت و رحمت
  • قصاص زخم دل
  • فاجعه‌بارترین آتش سوزی
  • مظلومیت فاطمه زهرا و دشواری اجرای عدالت
  • با چه کسی ازدواج کنیم؟!
  • عمر خبیث‌تر از ابلیس
  • هیچ وقت برای نماز وقت نگذارید!
  • پرده‌ای از مظلومیت امیرالمؤمنین
  • یک سیاست اقتصادی مهم از امام صادق ع
  • اگر چهارشنبه سوری یک آیین مذهبی بود!
  • ریشه بدبختی‌ها
  • وقتی که فقر بر ثروت می‌چربد
  • امامی که شن را طلا می‌کند
  • غلو کنندگان هم درمانده‌اند
  • بعثت یا آغاز شگفتی
  • فریب مدعیان را نخوریم
  • چرا زمین نباید خالی از حجت باشد
  • چگونه پدرمان امام زمان ع را آزار ندهیم؟
  • در پیچ و خم لاغری
  • یک ستاره از آسمان حُسْن حَسَن
  • شمشیر علی، معجزه شگفت پیامبر
  • آیا شب ما هم شب قدر است؟!
  • وقتی یک یا الله کار جوشن کبیر را می‌کند!
  • غصب خلافت، آشکارترین نمونه تبعیض در عقلانیت
  • کربلا و بوی سیب
  • نگاه به بالا یا به پایین؟ کدامیک؟!
  • یک منت ناشناخته خداوند
  • تکبر، علاجی هلاک کننده
  • اوج بیکران امید
  • سیاست حکیمانه از آیة الله مرعشی برای توسعه کتابخانه
  • ریشه مهم یک سیاست حوزوی
  • به بهانه میلاد امام حسن عسکری علیه السلام
  • محکم کاری در همه جا
  • هنگامی که نباید از تهمت دیگران برنجیم
  • هنگامی که نباید از اهانت دیگران گله کنیم
  • هنگامی که نباید از آدم نشدن دیگران گله کنیم
  • همه مشکل مال همین دیوار کوتاهه!
  • رحمت بی‌پایان و خواسته محدود؟!
  • اعجاز محبت ۱
  • سپر بلای شیعیان (به بهانه شهادت امام کاظم علیه السلام)
  • تا به حال کسی این جور نذری ندیده
  • رابطه میان چراغ شعور و موتور شور
  • کاربرد موتور شور در کنار چراغ شعور
  • وقتی ادعای تشیع بار گناه را سنگین می‌کند
  • معیارهای سنجش خود و دیگران
  • آیا ما مبتلا به شکنجه خاموش شدیم؟
  • کودک پرست خائن!
  • معنای بخ بخ عمر در غدیر خم
  • نوکری اهل بیت عزت یا ذلت؟!
  • چگونه میتوان مردها را مجبور کرد که به ارزش‌های درونی شما توجه کنند؟!
  • زیارت، پیاده چرا؟۱
  • زیارت، پیاده چرا؟۲
  • زیارت، پیاده چرا؟۳
  • راهنمایی بوی خوش قبر حسین علیه السلام
  • شادی و پایکوبی صحابه در مرگ خلیفه دوم
  • لعن دشمنان هم، جایی و مقامی دارد
  • روی دل سوی او کن، باقیش با او
  • صلوات، دعای برای خورشید
  • معجزه امید
  • پیامبر، شهادت یا رحلت؟!
  • عوامل فقر و رزق و روزی
  • فاتحه سر قبر یا از جای دیگر؟
  • بستر و آثار شگفت روابط عاطفی
  • چشم خود را بر عامل اصلی طلاق نبندیم
  • آیا حضرت خدیجه قبل از پیامبر ص ازدواج کرده بودند؟!
  • دعا از جان و دل برای امام زمان‌مان همیشه و همه جا
  • امام زائر لوس نمی‌خواهد
  • عاشورا حلقه مفقوده نفاق را رسوا می‌کند
  • لزوم تناسب عزاداری با مصیبت عاشورا
  • زنده ماندن عاشورا معجزه است نه پرسش
  • به این میگن هم آموزش هم پرورش
  • رضایت مردم از نعمت عقل
  • دشواری بزرگداشت غدیر در زمان اختناق
  • بزرگداشت غدیر توسط معصومین
  • نه به خدا خدمت امام زمان نرسیده‌ام
  • حرفی که از گوش وارد شود در قلب اثر می‌گذارد
  • سؤالات بدون جواب از مقبره کورش
  • مستند مراسم عیدالزهراء
  • پیروان تمام ادیان و مذاهب و ملل در انتظار منجی
  • نکته ای در باب شبهات
  • اگر علم الهی باشد…
  • دنیای رباینده
  • معنای ولایت تکوینی
  • علوم لایتناهی قرآن کجاست؟
  • لعن غاصبین در قرآن
  • جنس بهشت
  • تقیه‌ای شگفت انگیز
  • اتقوا فراسة المؤمن فا نه ینظر بنور الله!
  • نور آل محمد در قرآن
  • برترین ذکر
  • آمادگی لازم برای علم الهی
  • زیان شب‌نشینی برای طلبه
  • علم موهبتی در ولایت کبری
  • نعمت آستین گهنگی و تنگدستی
  • «محمد شمع جمع آفرینش»
  • جنگ امام زمان ع در مقابل علوم روز
  • چرا هنگام نام «قائم» می‌ایستیم؟
  • از ماه رمضان قاجار تا ماه رمضان ما
  • طول غیبت و قساوت قلب
  • بهترین راه!
  • گریستن یک ضرورت است یا نشانه ضعف
  • وقتی شقاوت گل کند
  • امیدواری در اوج نا امیدی
  • مقتل خوانی طلبه‌ها
  • وارثان زمین
  • عید فطر
  • نتیجه ازدواج با خانواده مرفه!
  • جز اخلاص عمل چیز دیگری نیست
  • ملا فتحعلی سلطان‌آبادی آشنای با کتاب و سنت
  • کار برای غیر خدا دلیل می‌خواهد
  • شیعه جعفری
  • جایگاه امام و مدعیان دروغین
  • چرا گناه اولین و آخرین بر گردن ابوبکر و عمر است؟!
  • تلاش شگفت آسید احمد اشکوری در تحقیق
  • برگ زرینی! از آیین زرتشتی
  • شکر ضامن بقاء نعمت
  • اگر استجابت دعا می‌طلبی
  • شکر که خدا مرا در حرم حاضر ساخت
  • مغالطات رایج ۱: مغالطه تبدیل امر مطلوب به امر مطلوب
  • مصیبت بزرگ شیعه (به بهانه عید فطر)
  • همه‌اش تقصیر علی است…!
  • شعر در بی اعتباری دنیا 1
  • شعر در بی اعتنایی به دنیا 2
  • شعر در نهی از شرب خمر
  • مقاله دانشمند انگلیسی
  • دل یا ده؟!
  • تولد علی در کعبه، خار چشم معاندان
  • مقایسه آخرین جملات امیرمومنان، ابوبکر، عمر و عائشه
  • تنها سفری که بدهکار می‌تواند برود
  • یادی از مقام حضرت ابوطالب ع
  • اهمیّت دعا برای امام زمان ع در وصیّت مهم سید بن طاووس
  • چه بخواهیم و چه نخواهیم، تنها مجری دین، امام زمانه
  • ضرورت استغفار
  • پیامبر ص، نخستین همسر حضرت خدیجه سلام‌الله‌علیها
  • مصیبت علی ع، مصیبت بی‌نمونه
  • تلگراف تخریب بقیع
  • رحمت و مهربانی امام رئوف، حضرت رضا علیه‌السلام
  • عظمت عید غدیر
  • مشکل آلودگی صوتی مذهبی کجاست؟!
  • زاری و بی‌تابی در مصائب امام حسین علیه‌السلام
  • پیروز میدان عاشورا
  • بیمه کردن عمل صالح
  • یا اباعبدالله! «کی» و «کجا»؟!!!
  • سخت‌ترین مصیبت سیدالشهدا در روز عاشورا!
  • ویژگی دفن در مشهد مقدس
  • حجاب شاهزادگان اصیل ایران باستان
  •  
    یا اباعبدالله! «کی» و «کجا»؟!!!

    روایاتی که در فضیلت زیارت سید الشهداء وارد شده فوق العاده شگفت است…

    هم از نظر ثواب آخرتی و هم از نظر آثار دنیوی…

    اما آثار دنیوی آن…

    از زیارت خداوند در عرشش بگیر تا مصافحه با تمام پیامبران…

    از صله رحم پیامبر بگیر تا خوشحالی قلب حضرت زهرا…

    از قضاء حوایج بگیر تا غفران همه گناهان…

    از تقرب الی الله بگیر تا رفع حجابها…

    از…

    اصلا یکی و دو تا که نیست!

    آن هم از ابعاد مختلف!

    واقعا شگفت است و فوق العاده!

    و بعضی‌هایش هم محیر العقول و بسیار شگرف!

    حالا زیارت عادی باشد در آن این همه خبرها هست.

    اما زیارت پیاده باشد اضافه دارد.

    در گرما و سرما باشد اضافه دارد.

    گرد و غبارش اضافه دارد.

    عرق ریزانش اضافه دارد.

    در مقابل آفتاب سوزان اضافه دارد.

    خسته و کوفته‌اش اضافه دارد.

    با پای تاول زده‌اش اضافه دارد.

    با قلب تفتان باشد اضافه دارد.

    با اشک ریزان باشد اضافه دارد.

    با این همه اضافه‌ها دیگر آثار دنیوی چنین زیارتی اصلا به حساب و کتاب نمی‌آید!

     

    حالا چنین زیارتی، روز اربعین هم باشد!

    چها می‌شود؟! تنها خدا می‌داند و بس!

     

    به فضل الهی اربعین امسال هم توفیق رفیق این کوچکترین شد و از شهر قاسم و حله رهسپار کربلای سید الشهداء شدم.

    در طول راه همه‌اش به این می‌اندیشیدم که:

    به ثواب و برکات آخرتی این زیارت ایمان دارم که انشاء الله به وقتش نقد می‌شود.

    اما چرا از آثار و برکاتِ نقد و دنیوی آن، چیزی حس نمی‌کنم؟

    البته این کفران بود و ناسپاسی که چیزی حس نمی‌کنم، استغفر الله!

    خیلی تحول‌ها در این راه هست که حساب و کتاب ندارد!

    اما تمام آثاری که در روایات آمده به کمال و تمام حس نمی‌کنم.

    به خصوص آثار قلبی و معرفتی!

    به خصوص آثار نفسانی و طهارتی!

    و بالاخره آثار عملی و رفتاری پس از زیارت!

    چرا این آثار حس نمی‌شود؟!

     

    برای ترتب این آثار، روایت نداریم که داریم.

    سند روایات ضعیف است، که اسناد معتبر هم فراوان دارد!

    گذشته از این که با آن همه تعبیرات مختلف، این روایات تواتر اجمالی دارد و نیازی به سند ندارد.

    این روایات دروغ است، که نعوذ بالله!

    پس باید همه این آثار بار شود!

    اما کو؟!

    این همه آثار کجا باید بار شود؟!

    این همه برکات کی باید تحقق پیدا کند؟!

     

    جایش که معلوم است، همین جاست!

    پیاده به سوی کربلای سید الشهداء.

    کی‌اش هم پیاده روی اربعین!

    اگر رحمت کامل خداوند در این زمان و در این مکان نصیب نشود، «کی» و «کجا» نصیب می‌شود؟!

     

    آخر اسباب رحمت، به کمال و تمام محقق است.

    مشکل سر اسباب رحمت نیست، فاعلیت فاعل تام و تمام است.

    مشکل سر این است که من قابلیت جذب رحمت را ندارم!

    قابلیت قابل مشکل دارد نه فاعلیت فاعل!

    باران می‌بارد، اما اعمالم، ظرف وجودی مرا سوراخ سوراخ کرده است هر چه باران بیشتر هم ببارد، باز هم چیزی در این ظرف نمی‌ماند.

    آفتاب همه جا را فرا گرفته، اما گناهانم چشم‌هایم را کور کرده است و نمی‌توانم تا از پرتو آفتاب لذت ببرم و بهره بگیرم.

    این درد است که کمر شکن و مرد افکن است!

    البته اگر مردی باشد و غیرتی داشته باشد!

    و صد البته اگر دل هوشیاری باشد و دردی حس کند!

     

    یا اباعبدالله اعتراف می‌کنم که اعمالم، قابلیت درک و جذب رحمت تو را بر باد داده است…

    اعتراف می‌کنم که گناهانم، حجاب پرتو خورشید تو شده است…

    اعتراف می‌کنم که با این همه تقصیرات، ظرف وجودم شایسته باران کرم تو نیست…

    اعتراف می‌کنم که…

     

    اما…

    اما چشمم به کرم توست، نه استحقاق خودم.

    اگر اینجا فضل تو شامل حالم نشود، «کجا» رحمتی نصیبم می‌شود؟!

    اگر اربعین لیاقتم ندهی، کی«» لیاقت پیدا می‌شود؟!

     

    به زبان دیگر بگویم:

    یا اباعبدالله اسباب رحمت از نظر زمانی و مکانی و… فراوان است.

    اما اسباب قوی‌تر از زیارت تو پیدا نکرده‌ام.

    آن هم زیارتی با این همه خصوصیات!

    دیگر در تمام عالم، کدام اسباب رحمت به گرد زیارت پیاده اربعین می‌رسد؟!

    در یک کلمه قوی‌ترین و قطعی‌ترین اسباب رحمت محقق شده است.

    اگر اینجا و این زمان، رحمت شامل حالم نشود، «کی» و «کجا» امید رحمت هست؟!

    در این کویم گدا با دست خالی

    جز این سرمایه چیزی با گدا نیست

    به من رحم کن و به فضلت معامله کن

    و الا…

    «کی» و «کجا»…

    امید نجات هست؟!!!

     

    «کی» و «کجا» ذکری بود که در این سفر صدها و شاید هزاران بار بر قلب و زبانم جاری بود!

    یا اباعبدالله! «کی» و «کجا»؟!!!

    یا اباعبدالله! «کی» و «کجا»؟!!!

    یا اباعبدالله! «کی» و «کجا»؟!!!

    نویسنده: محسن نشر: ۱۴۰۱/۰۶/۲۷-۱۸:۴۴:۴ بازدید: 655
    • نظر شما
    • نظر خوانندگان
    تا کنون نظر قابل انتشاری ثبت نشده است