×

×

 


آرزوی رخصت...!


یا علی! ای آقای من!


ای نور خدایی در دل تاریکی‌ها!


ای ستون دین!


تو را سپاس می‌گویم که در سایه لطفت قدمی برداشتم.


تو، تویی!


و من، کمتر از مورچه در بارگاه سلیمان!


تو را از پیش‌کش کاری چنین اندک برتر می‌دانم؛


اما آرزومندم رخصت دهی تا کار ناچیزم را به نام تو زینت بخشم.


اگر چنین گردد متواضعانه بسی شادمان و مفتخرم.


شاید خدای از تقصیراتم بگذرد و آن را خالص بپذیرد.


تو پدر یتیمان و همسر بیوه زنان و حامی بی‌کسانی!


و من یتیمی غریب!


و خوب می‌دانی غم سنگین یتیم را، آن هم یتیمی غریب.


تو بر من منت گذاری اگر به افتخار این هدیه رخصت فرمایی،


و من سر به آسمان سایم اگر قبولت افتد.


آقای من ای علی فدایت گردم.


*****


مولای ياعلی!


يا نور الله فی ظلمات الارض!


يا عمود الدين!


أشکرک علی اتمام عملی هذا فی ظلک.


أنت أنت؛


و أنا أقل من النمل الی سليمان؛


فأُجِلّک من هديتی إليک؛


لکن أرجوک أن تأذن لی فی تزيين عملی هذا الحقير القلیل،


بوضع اسمک المقدس عليه،


سرورا و فخرا مع التواضع؛


لعل الله يتجاوز عن­تقصيری ويقبله خالصا


إنک زوج الارامل و ابو اليتامی و کافل الايتام،


و أنا يتيم غريب،


و أنت أعلم بشدة هموم اليتيم خاصةً إذا کان غريبا؛


فامنن علی بهذا الفخر!


مولای ياعلی روحی فداک!


×

جستجوی پیشرفته

جستجو در میزهای









دامنه جستجو


×

ارتباط با ما

info@aashtee.org :پست الکترونیک ما
rssfacebooktwittertelegramtelegram
بسم الله الرحمن الرحیم
چهارشنبه ۲ مرداد ۱۳۹۸
۲۱ ذیقعده ۱۴۴۰
ابزار
  • نمایش دو ستون
  • نمایش درختواره
  • نمایش متن مقاله
  • بستن متن‌ها
درختواره
  • روشهای جالب شیطانی!!!
  • تا حالا جمعیت خیریه‌ی این چنینی دیده‌اید؟!
  • تقیه،حقیقتی ناشناخته
  • جای غبطه خوردن نیست؟!
  • یکی از حکمتهای روضه خوانی
  • پروردگاری هست که بیامرزد!
  • یک دستور خیلی فوق العاده
  • هسته و مغز عمل (الاعمال بالنیات ۱)
  • سودآورترین معامله، پاداش نکرده‌ها (الاعمال بالنیات۲)
  • بهترین معامله، پاداش پیشاپیش (الاعمال بالنیات 3)
  • نیت توانایی آفرین است (الاعمال بالنیات 4)
  • دلت صاف باشه حاجی! (الاعمال بالنیات 5)
  • یک زبان، یک دل، یک معرفت
  • یک بیمه منحصر به فرد برای آینده
  • اسیر خود کرده
  • وقتی فرع بر اصل می‌چربد!
  • بالاترین اجابت!
  • دشمن در تعقیب امام زمان ع
  • خبیث‌ترین خلایق
  • ای کلک! شما هم!
  • حاج آقا رحیم ارباب و نماز به زبان فارسی!
  • شاه کلید توجه امیر
  • چقدر قرآن را دست کم گرفته‌ایم!
  • حقیقت عبادت در کجاست؟ اسلام یا مسیحیت؟
  • مشکل من و تو کجاست؟!
  • نعمتها گریزانند! به هوش!
  • شاه کلید طلایی امام رضا علیه السلام!
  • عرب پرستی ایرانیان یا «کور خودم بینای مردم»
  • تکنولوژی و ادب!
  • تکنولوژی و دیانت!
  • تکنولوژی و فرهنگ اجتماعی!
  • رزق و روزی خطرناک
  • او که دعا می‌کند ریا نمی‌کند
  • روز قهرمانی عمر!!!
  • به دیدن امام زمان نخواهم رفت اگر…!
  • اگر حق با علی است…
  • تفاوت انسانها در دریای تفکر
  • معرفت سنج
  • قصاص، عدالت و رحمت
  • قصاص زخم دل
  • فاجعه‌بارترین آتش سوزی
  • مظلومیت فاطمه زهرا و دشواری اجرای عدالت
  • با چه کسی ازدواج کنیم؟!
  • عمر خبیث‌تر از ابلیس
  • هیچ وقت برای نماز وقت نگذارید!
  • پرده‌ای از مظلومیت امیرالمؤمنین
  • یک سیاست اقتصادی مهم از امام صادق ع
  • اگر چهارشنبه سوری یک آیین مذهبی بود!
  • ریشه بدبختی‌ها
  • وقتی که فقر بر ثروت می‌چربد
  • امامی که شن را طلا می‌کند
  • غلو کنندگان هم درمانده‌اند
  • بعثت یا آغاز شگفتی
  • فریب مدعیان را نخوریم
  • چرا زمین نباید خالی از حجت باشد
  • چگونه پدرمان امام زمان ع را آزار ندهیم؟
  • در پیچ و خم لاغری
  • یک ستاره از آسمان حُسْن حَسَن
  • شمشیر علی، معجزه شگفت پیامبر
  • آیا شب ما هم شب قدر است؟!
  • وقتی یک یا الله کار جوشن کبیر را می‌کند!
  • غصب خلافت، آشکارترین نمونه تبعیض در عقلانیت
  • کربلا و بوی سیب
  • نگاه به بالا یا به پایین؟ کدامیک؟!
  • یک منت ناشناخته خداوند
  • تکبر، علاجی هلاک کننده
  • اوج بیکران امید
  • سیاست حکیمانه از آیة الله مرعشی برای توسعه کتابخانه
  • ریشه مهم یک سیاست حوزوی
  • به بهانه میلاد امام حسن عسکری علیه السلام
  • محکم کاری در همه جا
  • هنگامی که نباید از تهمت دیگران برنجیم
  • هنگامی که نباید از اهانت دیگران گله کنیم
  • هنگامی که نباید از آدم نشدن دیگران گله کنیم
  • همه مشکل مال همین دیوار کوتاهه!
  • رحمت بی‌پایان و خواسته محدود؟!
  • اعجاز محبت ۱
  • سپر بلای شیعیان (به بهانه شهادت امام کاظم علیه السلام)
  • تا به حال کسی این جور نذری ندیده
  • رابطه میان چراغ شعور و موتور شور
  • کاربرد موتور شور در کنار چراغ شعور
  • وقتی ادعای تشیع بار گناه را سنگین می‌کند
  • معیارهای سنجش خود و دیگران
  • آیا ما مبتلا به شکنجه خاموش شدیم؟
  • کودک پرست خائن!
  • معنای بخ بخ عمر در غدیر خم
  • نوکری اهل بیت عزت یا ذلت؟!
  • چگونه میتوان مردها را مجبور کرد که به ارزش‌های درونی شما توجه کنند؟!
  • زیارت، پیاده چرا؟۱
  • زیارت، پیاده چرا؟۲
  • زیارت، پیاده چرا؟۳
  • راهنمایی بوی خوش قبر حسین علیه السلام
  • شادی و پایکوبی صحابه در مرگ خلیفه دوم
  • لعن دشمنان هم، جایی و مقامی دارد
  • روی دل سوی او کن، باقیش با او
  • صلوات، دعای برای خورشید
  • معجزه امید
  • پیامبر، شهادت یا رحلت؟!
  • عوامل فقر و رزق و روزی
  • فاتحه سر قبر یا از جای دیگر؟
  • بستر و آثار شگفت روابط عاطفی
  • چشم خود را بر عامل اصلی طلاق نبندیم
  • آیا حضرت خدیجه قبل از پیامبر ص ازدواج کرده بودند؟!
  • دعا از جان و دل برای امام زمان‌مان همیشه و همه جا
  • امام زائر لوس نمی‌خواهد
  • عاشورا حلقه مفقوده نفاق را رسوا می‌کند
  • لزوم تناسب عزاداری با مصیبت عاشورا
  • زنده ماندن عاشورا معجزه است نه پرسش
  • به این میگن هم آموزش هم پرورش
  • رضایت مردم از نعمت عقل
  • دشواری بزرگداشت غدیر در زمان اختناق
  • بزرگداشت غدیر توسط معصومین
  • نه به خدا خدمت امام زمان نرسیده‌ام
  • حرفی که از گوش وارد شود در قلب اثر می‌گذارد
  • سؤالات بدون جواب از مقبره کورش
  • مستند مراسم عیدالزهراء
  • پیروان تمام ادیان و مذاهب و ملل در انتظار منجی
  • نکته ای در باب شبهات
  • اگر علم الهی باشد…
  • دنیای رباینده
  • معنای ولایت تکوینی
  • علوم لایتناهی قرآن کجاست؟
  • لعن غاصبین در قرآن
  • جنس بهشت
  • تقیه‌ای شگفت انگیز
  • اتقوا فراسة المؤمن فا نه ینظر بنور الله!
  • نور آل محمد در قرآن
  • برترین ذکر
  • آمادگی لازم برای علم الهی
  • زیان شب‌نشینی برای طلبه
  • علم موهبتی در ولایت کبری
  • نعمت آستین گهنگی و تنگدستی
  • «محمد شمع جمع آفرینش»
  • جنگ امام زمان ع در مقابل علوم روز
  • چرا هنگام نام «قائم» می‌ایستیم؟
  • از ماه رمضان قاجار تا ماه رمضان ما
  • طول غیبت و قساوت قلب
  • بهترین راه!
  • گریستن یک ضرورت است یا نشانه ضعف
  • وقتی شقاوت گل کند
  • امیدواری در اوج نا امیدی
  • مقتل خوانی طلبه‌ها
  • وارثان زمین
  • عید فطر
  • نتیجه ازدواج با خانواده مرفه!
  • جز اخلاص عمل چیز دیگری نیست
  • ملا فتحعلی سلطان‌آبادی آشنای با کتاب و سنت
  • کار برای غیر خدا دلیل می‌خواهد
  • شیعه جعفری
  •  
    نور آل محمد در قرآن

    در سوره‌ی مبارکه [تغابن دارد]:

    فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذي أَنْزَلْنا… (تغابن8)

    پس به خدا و پيامبر او و آن نوری كه ما فروفرستاديم ايمان آوريد….

    چند تا روایت دارد که می‌فرمایند مراد از نور، ما آل محمدیم، بله! انوار مقدّسه!

    این نور، مال این انوار مقدسه است، خدا به اینها عنایت کرده.

    هذا عَطاؤُنا… (ص39)

    این بخشش ماست….

    آن وقت این نوری که الآن حاملش خاتم انبیاء و ائمه هدی هستند، تمام موجودات از این نور استفاده می‌کنند. نور هم مال آنهاست.

    لَوْلَاكَ مَا خَلَقْتُ الْأَفْلَاك… [اگر تو نبودی من افلاک را نمی‌آفریدم]‏

    همه چیز از برکت این انوار مقدسّه استفاده می‌کنند، همه چیز، همه چیز!

    و لذا انسان همیشه باید صلوات بفرستد، اولیای نعم هستند، بزرگان دین همه‌شان بیان کرده‌اند که آنها اولیاء نعمند، شکر آنها لازم است، اطاعت آنها واجب است، محبّت آنها واجب است. ولیّ نعمند اینها.

    در آن روایت دارد که اگر ما نبودیم خدا، آدم و حوا و ملک و فرشته و آسمان و هیچی خلق نمی‌کرد.

    این علم، این نور مقدّس، نوری است و محیط به همه عوالم است، این اقلا محیط به نظام موجود است دیگر.

    پس برای خود خاتم انبیاء همه چیز روشن است، حامل علم است ، توی زندان باشد هم [که] باشد برایش روشن است فرق نمی‌کند، پشت پرده غیبت باشد، توی زندان یا هر جای دیگر.

    اگر برای او روشن نباشد، همه چیز را نداند، یک مساله گویی است دیگر، یک مسأله گویی را اگر بردند به زندان، وجودش لغو می‌شود، هیچ کاری از او ساخته نیست، علم ندارد، او عین الله الناظره نیست.

    اما این عین الله الناظره است، این الآن چشم خداست، خدا که چشم ندارد، این به همه چیز توجّه دارد، این کارخانه‌ی آفرینش، این دستگاه آفرینش، تمام این کارخانه را اطلاع دارد، کی چکاره است، کی چه کار نمی‌کند، نور ولایتش به کجا توجه بکند به کجا نکند.

    و الا یک مسأله گو است دیگر، آن امام برای خودش خوب است.

    حالا این نور مقدّس الآن موجود است، آن وقت هر کسی را که خدا بخواهد از این نور علم استفاده کند، یعنی معلوماتش زیاد بشود، یعنی توجه کند به آن نور علم، و آن نور علم همه جا احاطه دارد.

    حالا یک کسی که یک مطلبی را بیان می‌کند به الفاظی که این الفاظ اشاره به یک معانیی دارد،

    شما وقتی که توجه به [سبب] این الفاظ می‌کنید به آن معانی، اوّل به آن نور توجه می‌کنید، آن روشنی هست، به وسیله آن روشنی آن مطلب را می‌فهمید.

    و الا کسی که دیوانه باشد، عقل نداشته باشد، بچه کوچک باشد، او چرا نمی‌فهمد؟ او نمی‌تواند به آن نور توجه کند، چشمش، قلبش هنوز باز نیست.

    آن وقت هر کسی که قابلیت و استعدادش بیشتر باشد،  آن نورِ علم  یک مقدارش رحمه الله الواسعه است، همه کس از آن استفاده می‌کند، مؤمن و کافر، حیوانات، موجودات، از او استفاده می‌کنند.

    لکن آن لطف خاص الهی، عنایت خاصّی که به مؤمنین دارد، آنها استفاده‌شان از آن نور طور دیگری است باز.

    وَ اللَّهِ يَا أَبَا خَالِدٍ لَنُورُ الْإِمَامِ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ أَنْوَرُ مِنَ الشَّمْسِ الْمُضِيئَةِ بِالنَّهَارِ وَ هُمْ وَ اللَّهِ يُنَوِّرُونَ قُلُوبَ الْمُؤْمِنِين‏… [سوگند به خدا ای اباخالد، البته که نور امام در دلهای مؤمنان، درخشان‌تر از خورشید نور افشان در روز است و آنان سوگند به خدا که دلهای مؤمنان را روشن می‌سازند…]

    دیگر آن عنایت خاصّی می‌خواهد، تا میلش به که باشد! کی چکاره باشد! آمادگی آنجا لازم است! آنجا طلب لازم است! زهد لازم است! تقوی لازم است! نفس کُشی می‌خواهد!

    آنجا دیگر لفظ یاد گرفتن به درد نمی‌خورد، الفاظی آدم یاد بگیرد و به قلب او وارد نشود او بدرد نمی‌خورد، او لطف خاصی است، میلش تا به کی باشد، آن را نمی‌دانم!

    باید خودمان را به معرض بیاوریم!

    از بیانات عالم ربانی مرحوم حاج شیخ ذبیح الله قوچانی

    منبع: دانش حوزه

    نویسنده: محسن نشر: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳-۱۲:۱۱:۱۲ بازدید: 148
    • نظر شما
    • نظر خوانندگان
    تا کنون نظر قابل انتشاری ثبت نشده است