×

درباره میز در پرتو وحی

وحی مظهر رحمانیت خالق و مبدأ خرد است. هر جا که خرد لنگ می‌زند، وحی دست یاری به سوی بشر دراز می‌کند. چرا که وحی ریشه در روشنگری ژرف دارد که نقطه به نقطه جهان از آغاز تا پایانش در پرتو آن منوَر است.
وحی، همان آب زلالی است که خرد تشنه و سرگردان اوست.
وحی، تنها عصای دست خرد نیست، بلکه پر پرواز خرد است.
وحی نه تنها جبران کننده محدودیت خرد است، بلکه بارور کننده و پرورش دهنده خرد است.
در این صورت نیاز خرد به وحی نیاز تشنه به آب است، نیاز یکه و تنها به یاور، نیاز…
×
آرزوی رخصت...!
یا علی! ای آقای من!
ای نور خدایی در دل تاریکی‌ها!
ای ستون دین!
تو را سپاس می‌گویم که در سایه لطفت قدمی برداشتم.
تو، تویی!
و من، کمتر از مورچه در بارگاه سلیمان!
تو را از پیش‌کش کاری چنین اندک برتر می‌دانم؛
اما آرزومندم رخصت دهی تا کار ناچیزم را به نام تو زینت بخشم.
اگر چنین گردد متواضعانه بسی شادمان و مفتخرم.
شاید خدای از تقصیراتم بگذرد و آن را خالص بپذیرد.
تو پدر یتیمان و همسر بیوه زنان و حامی بی‌کسانی!
و من یتیمی غریب!
و خوب می‌دانی غم سنگین یتیم را، آن هم یتیمی غریب.
تو بر من منت گذاری اگر به افتخار این هدیه رخصت فرمایی،
و من سر به آسمان سایم اگر قبولت افتد.
آقای من ای علی فدایت گردم.
*****
مولای ياعلی!
يا نور الله فی ظلمات الارض!
يا عمود الدين!
أشکرک علی اتمام عملی هذا فی ظلک.
أنت أنت؛
و أنا أقل من النمل الی سليمان؛
فأُجِلّک من هديتی إليک؛
لکن أرجوک أن تأذن لی فی تزيين عملی هذا الحقير القلیل،
بوضع اسمک المقدس عليه،
سرورا و فخرا مع التواضع؛
لعل الله يتجاوز عن­تقصيری ويقبله خالصا
إنک زوج الارامل و ابو اليتامی و کافل الايتام،
و أنا يتيم غريب،
و أنت أعلم بشدة هموم اليتيم خاصةً إذا کان غريبا؛
فامنن علی بهذا الفخر!
مولای ياعلی روحی فداک!
×

جستجوی پیشرفته

جستجو در میزهای









دامنه جستجو


×

ارتباط با ما

info@aashtee.org :پست الکترونیک ما
rssfacebooktwittertelegramtelegram
در پرتو وحی
بسم الله الرحمن الرحیم
شنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۷
۱۲ محرم ۱۴۴۰
ابزار
  • نمایش دو ستون
  • نمایش درختواره
  • نمایش متن مقاله
  • بستن متن‌ها
درختواره
رونمایی امام صادق از مجموعه شاگردان متخصص‌اش
رونمایی امام صادق از مجموعه شاگردان متخصص‌اش
مکتب علمی امام صادق آن چنان شناخته شده بود که از دیگر سرزمینها برای مناظره سراغ آن حضرت را می‌گرفتند.
مرد شامی از امام با ویژگی علمی «دانای به تمام پرسشها» یاد می‌کند. به سخن دیگر شخصیت امام با جامعیت علمی مطرح بوده است نه با انحصار به رشته خاصی
دو نکته یاد شده روشن می‌سازد که مرد شامی دانشمندی زبردست و ذوالفنون بوده است.
امام مناظره کننده را به اصحاب خود ارجاع می‌دهند تا شخصیت علمی و تخصص‌های متنوع شاگردانش را به رخ مرد شامی بکشد
امام آن چنان به تخصص اصحاب خود ایمان داشتند که شکست آنان را به منزله شکست خود قرار می‌دهند.
آخرین مناظره یعنی مناظره با هشام بن حکم آن چنان برای امام جالب بود که امام شدیدا به خنده می‌افتد.
در پایان مناظره امام تصریح می‌کند که هدفش نشان دادن شاگردان متخصص اوست.
سپس امام علیه السلام مناظره اصحاب خود را در محضر مناظره کننده به نقد می‌کشند. این امر نشان دهنده اوج انصاف علمی امام با مخالفین است.
نقد امام حاوی نکات بسیار مهمی است که این نوشتار مجال تأمل در آنها را ندارد
در این میان تنها هشام بن حکم در بوته نقد امام، حائز عیار کامل می‌گردد
مرد شامی پس از این که عظمت علمی امام و اصحابش را مشاهده می‌‌کند از صمیم قلب اعتراف می‌کند که رستگاری در مجالست با امام است و تقاضا می‌کند که امام وی را از شیعیانش قرار دهد و آموزگار وی گردد.
اما امام علیه السلام هشام را برای استادی وی می‌پسندد و برمی‌گزیند.
در این حدیث علاوه بر رشته¬های اصلی مانند قرآن، ادبیات, فقه و کلام, از زیر رشته¬هایی چون توحید و امامت نیز یاد شده است.
همچنان که پیشتر اشاره کردیم استطاعت زیر مجموعه توحید است. از این رو می‌توان رشته استطاعت را به عنوان «فوقِ فوقِ تخصص» در کلام معرفی نمود.
استنباط جالب امام صادق ع از «نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ»
استنباط جالب امام صادق ع از «نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ»
توضیح استدلال حضرت این گونه است که:
خداوند پیش از این جمله، زنان را به کشتزار تشبیه کرده است. (نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ)
غرض عقلائی از کشت و کار، برداشت محصول است. (ظهور عرفی)
لذا کشتزار هم، محل برداشت محصول است. (لازمه ظهور عرفی)
محصول متناسب با انسان، فرزند آوری است. (تناسب عقلی حکم و موضوع)
محل فرزند آوری، منحصر به فرج است.
بنا بر این «أَنَّى» نمی‌تواند مکانی باشد تا نتیجه گرفته شود که…
از نظر فنی این بیان امام، قیاس مضمره است…
این استدلال بر اساس ظهور عرفی و عقلایی «حرث» (کشتزار) است.
لازمه کشتزار بودن، «قابلیت برداشت محصول» است.
این لازمه، مسلم مصداق دلالت التزامی نیست، زیرا بیّن به معنای اخص نیست.
بنا بر این، خارج از دلالت لفظ و منطوق آیه است.
اما در عین حال قابلیت برداشت محصول، لازمه عقلی کشتزار است.
به سخن دیگر امام علیه السلام در این استدلال به لازمه عقلی مفهوم عرفی تکیه فرموده است…
آموزش تقیید اطلاق لفظی به قرائن عقلیه (تقیید به نقض غرض)
آموزش تقیید اطلاق لفظی به قرائن عقلیه (تقیید به نقض غرض)
استنباط تقیید دلیل لفظی توسط عقل، یکی از مصادیق رابطه ادله لفظیه با عقل است.
امام صادق علیه السلام در روایت زیر، این استنباط را به حسین منذر می‌آموزد.
حسین بن منذر می‌گوید به امام صادق علیه السلام عرض کردم همسرم مالی به من داد که هر کاری خواستم با آن بکنم.
آیا می‌توانم از مال همسرم کنیزی بخرم که با او آمیزش کنم؟
حضرت پاسخ داد: نه (حق چنین کاری نداری زیرا) همسرت مال به تو داده است که چشم او را روشن کنی (و او را خوشحال سازی) و تو (با خرید کنیز و…) می‌خواهی چشمش را بسوزانی (و اشکش را درآوری)!…
این بیان مشتمل بر حلقه‌ای پنهان است که امام آن را به وضوحش گذاشته است و آن حلقه عبارت است از:
«همسرت مالی به تو داده است که تو از مال او استفاده کنی و خوشحال شوی».
بنا بر این تمامی حلقه‌های مستند عبارتند از:
همسرت مالی به تو داده است (کار همسر).
هدف همسرت از دادن مال، احسان به تو است که از مال او استفاده کنی.
با این احسان همسرت، تو هم خوشحال شوی. (غرض اولیه)
در مقابل این احسان همسرت، تو هم به او احسان کنی و همسرت را خوشحال سازی. (غرض نهایی)…
بنا بر این اطلاق لفظی مصرح به این قرینه عقلی مقید می‌شود.
در اصول از این گونه قرائن عقلیه با تعبیرات مختلفی یاد می‌شود. مانند نقض غرض، یلزم من وجوده عدمه، قرینه داخلیه، قرینه مقامیه، تناسب حکم و موضوع و….
آن چه مهم است این است که امام در مورد پرسش راوی می‌توانست تنها به بیان حکم، یعنی عدم جواز خرید کنیز، بسنده کند. همچنان که در حدیث دیگری چنین کرده است. اما در این حدیث علاوه بر بیان حکم، مستند آن را نیز بیان می‌فرماید.
امام با بیان مستند حکم، کیفیت تقیید اطلاقات لفظی به قرینه عقلیه را به استفتاء کننده آموزش می‌دهد…
زراره «فوقِ فوق تخصص استطاعت»
زراره «فوقِ فوق تخصص استطاعت»
شخصیت والای زراره، مورد اتفاق تمامی متقدمین و متأخرین است و زراره برتر از آن است که مورد تردید احدی قرار گیرد.
از منظر مستندات و منابع نیز مسلم است که تمامی روایاتی که در نکوهش زراره آمده، ناشی از تقیه است.
استطاعت کابردهای متعددی داشته و برخی از کاربرهای آن نیز دارای چند تفسیر متفاوت بوده است.
زراره درباره استطاعت صاحب مبنای مشخصی بوده است.
علاوه بر زراره آل اعین نیز مبنای زراره را پذیرفته بودند، زراره و محمد بن مسلم و برید در این مبنا شریک بودند. بنا بر این این مبنا نه تنها اختصاص به زراره نداشته بلکه بزرگان اصحاب در این جهت با زراره همراه بوده‌اند...
حال جای این پرسش اساسی هست که «چرا سه تن از نامدارترین اصحاب، مانند زراره و محمد بن مسلم و برید، بر استطاعت اصرار دارند و دیگران از درک آن ناتوانند؟!»
کلید این مسئله در روایات استطاعت کتاب توحید است…
بزرگترين دغدغه‌ها و تلخ‌ترين گلايه‌های دين
بزرگترين دغدغه‌ها و تلخ‌ترين گلايه‌های دين
بزرگترين دغدغه‌ها و تلخ‌ترين گلايه‌های دين که از زبان اسلام و رهبران تشیع شنيده شده، چيزی جز تبعيض در عقلانيت و يا آپارتايد خردورزی نیست.
به سخنی ديگر دردی که فوق العاده رهبران الهی را آزار مي‌دهد (بخوانيد بيماريی حادی که بشر را رنج مي‌دهد)، همان تبعيض در خردورزی است و بس.
در سرتاسر دين از ريشه‌ها تا شاخه‌های اصلی و فرعی ما شاهد اين گونه گلايه‌ها هستيم.

در این بخش روایات مصداقی «نظریه عقلانیت فراگیر» (در واقع گلایه‌های دین از «تبعیض در عقلانیت») ارایه می‌کنیم…
سطح همه گلایه‌های اسلام یکسان نیست. بلکه حوزه‌های متفاوت و مختلفی دارد. لذا اهمیت همه گلایه‌ها يکسان نیست.
مجموعه‌ای از گلايه‌ها در رابطه با شخصيت انسانی انسان یعنی رابطه انسان با خودش است؛
مجموعه‌ای از گلايه‌ها درباره‌ی رابطه انسان با سایر افراد است؛
مجموعه‌ای از گلايه‌ها درباره‌ی رابطه انسان با مبدأ جهان است؛
مجموعه‌ای از گلايه‌ها درباره‌ی رابطه انسان با جهان ديگر است؛
مجموعه‌ای از گلايه‌ها درباره‌ی رابطه با مباحث امامت و خلافت است؛
مجموعه‌ای از گلايه‌ها در رابطه با…

شهادت علی بن الحسین زین العابدین امام سجاد خداوند دعا تسلیت

بستن تا 5 ثانیه دیگر